Przejdź do treści
•12 min czytania•Poradniki

Kondolencje — 37 gotowych tekstów (SMS, kartka, po śmierci Mamy i Taty)

Autor: Zespół piosenka.ai

Dłonie mamy i córki wokół kubka herbaty, obok tulipany

Kondolencje, czyli wyrazy współczucia, najlepiej brzmią prosto: szczere „bardzo mi przykro” i jeden prawdziwy szczegół o zmarłej osobie albo konkretna propozycja pomocy. W tym zbiorze piosenka.ai jest 37 własnych tekstów do skopiowania: na SMS, na kartkę i do księgi kondolencyjnej, po śmierci Mamy, Taty, Babci lub Dziadka, dla wdowy i wdowca, od zespołu i spóźnione.

Teksty są dla tych, którzy składają kondolencje: przyjaciół, dalszej rodziny, znajomych i współpracowników. Szczegóły w nich są przykładowe — zwyczaj zmarłej osoby, przedmiot po niej, pomoc, którą da się naprawdę dać — i najlepiej zamienić je na własne, prawdziwe. Gdy zmarła osoba to ktoś inny niż w tekście, wystarczy zmienić „Twoja Mama” na „Twój Tata” czy „Twoja Babcia” i dopasować końcówki. Teksty pisane w pierwszej osobie pasują każdemu nadawcy, a jeśli któryś jest tylko do jednego adresata, mówi o tym wstęp sekcji. Na końcu jest krótki poradnik i odpowiedzi na najczęstsze pytania.

Krótkie kondolencje na SMS

Na pierwszą chwilę, kiedy wiadomość dopiero się rozchodzi: jedno, dwa zdania, bez pytań, na które trzeba by odpowiadać. Wysłać je może każdy, bez zmieniania końcówek.

Tak mi przykro. Ta wiadomość nie jest pytaniem i nie czeka na odpowiedź — jest tylko ręką na ramieniu.

Bardzo mi przykro z powodu Twojego wujka. Parkował zawsze tyłem, „żeby w razie czego szybciej ruszyć z pomocą” — i rzeczywiście ruszał pierwszy, za każdym razem.

Przykro mi bardzo. Jutro mam wolne przedpołudnie i mogę przyjść na dwie godziny: zrobić, co trzeba, albo nic nie robić — jak zdecydujesz.

Przykro mi z powodu Twojego brata. Na każdym zdjęciu z naszych wyjazdów stoi gdzieś z tyłu i robi komuś rogi — wybacz, ale właśnie takiego mam go dziś przed oczami.

Wyrazy współczucia dla Ciebie i całej rodziny. Jeśli trzeba zawiadomić naszych znajomych ze studiów, wystarczy jedno słowo — obdzwonię wszystkich, żeby Tobie zostało mniej telefonów.

Myślę o Tobie od rana. Jeśli zechcesz kiedyś mówić o nim — nie o pogrzebie i nie o sprawach do załatwienia, tylko o nim — posłucham, choćby przez cały wieczór.

Zamiast cudzej piosenki — własna, o Waszej historii. Imiona i wspólne wspomnienia, zaśpiewane po polsku. Gotowa w 15 minut, od 79 zł.

Stwórz piosenkę 🎵

Kondolencje na kartkę, do księgi kondolencyjnej i pod nekrologiem

Teksty pisemne, spokojniejsze i bardziej oficjalne: na kartkę, do księgi kondolencyjnej i jako wpis pod nekrologiem w sieci. Formę „Państwo” łatwo zamienić na „Pani” albo „Pan”, a ostatni tekst jest dla rodziny wierzącej.

Szanowni Państwo, prosimy przyjąć wyrazy głębokiego współczucia. Przez wiele lat Państwa Mama grała z nami w brydża w każdy wtorek i jako jedyna przy stoliku pamiętała, które karty już wyszły. Teraz kolej na nas, żeby pamiętać — o niej.

Pan Doktor przed każdym badaniem ogrzewał stetoskop w dłoni, żeby żadne dziecko nie drgnęło od zimnego metalu. Takie dłonie pamięta się dłużej niż wszystkie recepty. Łączymy się z Rodziną w smutku — pacjenci z naszej przychodni.

Codziennie jeździła z nami autobusem o siódmej dziesięć i zawsze pierwsza mówiła „dzień dobry” całemu przystankowi. Ten poranny kurs jest bez niej dłuższy. Rodzinie składamy wyrazy współczucia — pasażerowie porannej linii.

Drodzy, Wasz Dziadek przy każdym rozstaniu mówił tylko „na razie”, choćby ktoś wyjeżdżał na pół roku. Wierzymy, że i tym razem to tylko „na razie”. Modlimy się za niego i za Was.

Kondolencje po śmierci Mamy

Do przyjaciółki, przyjaciela, kogoś z rodziny albo z pracy. Szczegół o Mamie najlepiej wziąć z własnej pamięci: jej słowo, zwyczaj, coś, co robiła dla innych.

Tak mi przykro z powodu Twojej Mamy. Mówiła „złotko” do wszystkich, od listonosza po pana z gazowni, a każdy z nas był pewien, że do niego mówi najczulej.

Moje kondolencje. Twoja Mama przez trzydzieści lat zapisywała w kalendarzu pogodę każdego dnia: „słońce”, „wiatr”, „pierwszy przymrozek”. Jeśli te kalendarze gdzieś leżą, jest w nich trzydzieści lat, w których nie przeoczyła ani jednego dnia.

Bardzo mi przykro. Kiedy przyjdzie czas na szafy i szuflady Twojej Mamy, przyjadę składać i pakować, a Ty będziesz tylko decydować, co zostaje. Bez pośpiechu — choćby za pół roku.

Kondolencje po śmierci Taty

Te teksty może wysłać każdy i do każdego. Drugi przyda się, gdy pomagało się Tacie przy jego robocie, trzeci — dla osoby, która opiekowała się Tatą do końca.

Twój Tata oglądał każdy rysunek wnuka z miną znawcy i zawsze kończył dwoma słowami: „dobra robota”. Jemu należy się to samo, za całe życie: dobra robota.

Przez lata w garażu Twojego Taty moim zadaniem było trzymać latarkę, a jego — cała reszta. Bardzo mi przykro. W czwartek przyjadę i potrzymam latarkę Tobie.

Bardzo mi przykro. Wiem, ile kilometrów zrobiło Twoje auto w ostatnich miesiącach, w kółko między pracą a szpitalem. Twój Tata był pod najlepszą opieką, jaką można mieć — Twoją.

Kondolencje po śmierci Babci lub Dziadka

Do wnuczki albo wnuka, ale też do ich rodziców. Babcia i Dziadek bywają kimś bliskim także dla przyjaciół domu — stąd wspomnienia z pierwszej ręki.

Twój Dziadek pił herbatę ze spodeczka, dmuchając na nią, i uczył tego każdego, kto usiadł z nim przy stole, mimo protestów całej rodziny. Przykro mi. Do dziś, kiedy herbata jest za gorąca, mam ochotę przelać ją na spodek.

Twoja Babcia dzwoniła do radia na każdy konkurs i raz wygrała żelazko, o którym potem opowiadała przy każdym prasowaniu. Bardzo mi przykro. W konkursach szczęście miała raz, a Wy do niej — przez całe życie.

Twoja Babcia trzymała guziki w puszce po herbatnikach i do każdego miała historię: ten od płaszcza na pierwszą randkę z Dziadkiem, ten od mundurka, ten znaleziony w tramwaju. Przyjmij wyrazy współczucia. Mnie też pokazała kiedyś całą puszkę, aż do samego dna — tak, jak pokazuje się tylko swoim.

Kondolencje dla wdowy i wdowca

Pierwszy tekst pasuje do obojga, drugi jest do wdowy, w formie oficjalnej, trzeci do wdowca.

Zawsze, kiedy dzwoniło się do Was, odbierało jedno, a drugie wołało z głębi mieszkania: „Pozdrów!”. Bardzo mi przykro. Brakuje mi już tego „pozdrów” — a co dopiero Tobie.

Szanowna Pani, Pani mąż przez lata naprawiał buty całej naszej ulicy i każdą parę oddawał z tym samym zdaniem: „Jeszcze pochodzą”. Bardzo nam przykro. Te buty chodzą do dziś.

Bardzo nam przykro. Twoja żona była wychowawczynią naszej córki, która ma dziś własne dzieci. Kiedy usłyszała tę wiadomość, powiedziała tylko „moja Pani” — i długo nic więcej.

Kondolencje dla przyjaciółki i przyjaciela

Bliskim pisze się prościej i cieplej, bez formuł. Teksty pasują do przyjaciółki i do przyjaciela.

Za miesiąc pytań będzie coraz mniej, choć Tobie wcale nie będzie lżej. Zaznaczam sobie co drugą niedzielę, aż do wiosny. Odezwę się wtedy, kiedy inni już przestaną.

Nie pytam, czego Ci trzeba, bo odpowiesz, że niczego. Postaw więc jutro pod drzwiami worek z praniem — za dwa dni oddam wszystko poskładane, a drzwi możesz mi nie otwierać.

Wszyscy mówią Ci teraz „trzymaj się”. Ja mówię: nie musisz. Przy mnie możesz się rozsypać — posprzątamy potem razem.

Kondolencje od współpracowników i oficjalne

Pierwszy tekst pisze przełożony do pracownicy — do pracownika wystarczy zamienić „Pani” na „Pan”. Drugi idzie od firmy do rodziny zmarłego pracownika, trzeci od zespołu do rodziny zmarłej koleżanki.

Bardzo mi przykro z powodu śmierci Pani Taty. Odwiedził nas kiedyś w dniu otwartym firmy i zadał najtrudniejsze pytanie całego dnia, grzecznie i bez owijania w bawełnę. Od razu było wiadomo, po kim ma Pani tę dociekliwość, którą tak u Pani cenimy.

Szanowni Państwo, w imieniu zarządu i całego zespołu składamy Państwu wyrazy współczucia i z głębokim smutkiem żegnamy naszego wieloletniego współpracownika. Czytał strona po stronie wszystko, co wychodziło z naszej firmy. Jego parafka w rogu ostatniej strony znaczyła dla nas więcej niż każda pieczątka.

Drodzy Państwo, bardzo nam przykro z powodu śmierci naszej koleżanki. W pokoju zawsze było jej za zimno, więc na oparciu jej krzesła wisiał sweter „na wszelki wypadek”. Wciąż tam wisi — nikt z nas nie ma jeszcze odwagi go zdjąć.

Gdy zmarłego się nie znało

Do kogoś z pracy albo z dalszego grona, kto stracił bliską osobę, której nie było okazji poznać albo którą widziało się raz. Szczegół bierze się wtedy z tego, co znało się z drugiej ręki — albo z samej decyzji, żeby napisać.

Bardzo mi przykro. Twojej Mamy nie udało mi się poznać, ale w piątki po piętnastej od razu było wiadomo, kto dzwoni — po Twoim uśmiechu, zanim jeszcze padło „cześć, Mamo”. Kogoś, kto wywoływał taki uśmiech, da się trochę poznać bez spotkania.

Twoją Babcię znam z jednego wieczoru: z wesela Twojej siostry, na którym do północy nie zeszła z parkietu i każdemu partnerowi mówiła, że prowadzi za mocno. Tak mi przykro. Z całego wesela najlepiej pamiętam właśnie ją.

Znamy się głównie z kilku zdań przy kserokopiarce i od paru dni zastanawiam się, czy to wystarczy, żeby pisać. Uznaję, że wystarczy: bardzo mi przykro z powodu Twojej teściowej.

Spóźnione kondolencje

Gdy wiadomość dotarła po tygodniach albo zebranie się do napisania trwało dłużej, niż powinno.

Twoja wiadomość o Tacie zgubiła się na grupowym czacie między zdjęciami z wakacji i trafiam na nią dopiero dziś, po trzech tygodniach. Bardzo mi przykro — z powodu Taty i z powodu tych trzech tygodni.

Kartka, którą co roku wysyłam Twojemu Dziadkowi na imieniny, wróciła dziś z dopiskiem listonosza. I tak, z opóźnieniem, doszło do mnie, że go nie ma. Piszę do Ciebie, bo do niego już nie mogę.

Bardzo mi przykro z powodu Twojej cioci — i przepraszam, że dopiero teraz. Dziś w pociągu ktoś naprzeciwko czyta książkę, którą kiedyś mi poleciła, i w końcu piszę. Wychodzi na to, że znowu to ona podpowiedziała mi, co zrobić.

Krótkie wierszyki ze współczuciem

Trzy krótkie rymowane teksty na kartkę, dla kogoś, kto chętniej czyta wiersz niż prozę.

Co roku w listopadzie okrywał krzaki róż
świerkiem i jutą, żeby nie zmarzł żaden pąk.
Tej zimy okryjemy Ciebie — i jesteśmy już,
żeby od chłodu chroniło Cię kilka par rąk.

W przepisie pisała: „mąki — ile przyjmie”,
a ludzi przyjmowała tak samo, bez liczenia —
w niedzielę i w środę, w lecie i w zimie,
każdego, kto przyszedł, także bez zaproszenia.

Gdy w nocy nie zaśniesz i zapalisz światło,
pamiętaj, że u mnie też jeszcze się świeci.
Dwa okna w dwóch miastach — wiem, że nie jest łatwo —
lecz noc przy dwóch lampach prędzej przeleci.

Jak złożyć kondolencje — osobiście, SMS-em i na kartce

Osobiście wystarczą dwa, trzy słowa i gest: „przykro mi”, uścisk dłoni, a przy bliskiej osobie przytulenie. Nie trzeba przygotowywać przemowy ani szukać słów, które coś wyjaśnią, bo takich słów nie ma. Jeśli pamięta się coś dobrego o zmarłej osobie, jedno zdanie o niej powiedziane na głos znaczy więcej niż każda formuła. Przy rodzinie, do której podchodzi naraz wiele osób, lepiej nie zatrzymywać jej długo — na rozmowę przyjdzie czas później.

SMS albo wiadomość w komunikatorze wystarczą przy luźniejszej znajomości i wtedy, gdy wieść o śmierci przychodzi z daleka. Kartka zostaje na dłużej, bo kartki z kondolencjami zwykle się zachowuje; wystarczą na niej trzy, cztery zdania pisane ręcznie. Wpis do księgi kondolencyjnej i komentarz pod nekrologiem w sieci czytają obcy ludzie, więc lepiej, żeby były krótkie i nie zdradzały niczego, co rodzina chciałaby zachować dla siebie.

Najlepiej odezwać się w ciągu kilku dni od wiadomości, ale nie ma terminu, po którym kondolencje przestają być na miejscu. Po kilku tygodniach albo miesiącach wystarczy w jednym zdaniu nazwać spóźnienie, bez długiego tłumaczenia się, i napisać to, co napisałoby się od razu. Takie słowa często przychodzą wtedy, gdy po pogrzebie wokół rodziny robi się już cicho.

Lepiej nie pisać „wiem, co czujesz”: nawet po podobnej stracie każdy przeżywa ją po swojemu, a porównanie z własnymi przeżyciami przesuwa rozmowę z osoby w żałobie na nadawcę. „Czas leczy rany” i „trzeba żyć dalej” brzmią jak ponaglenie, a nikt nie potrzebuje terminu na smutek. Bez „przynajmniej” — „przynajmniej się nie męczył”, „przynajmniej długo żyła” — bo to słowo odbiera stracie wagę. Bez rad, co teraz robić, i bez pytań o okoliczności śmierci, dopóki rodzina sama o nich nie mówi.

„Daj znać, gdyby czegoś było trzeba” mówi się z dobrego serca, ale osoba w żałobie rzadko sama zadzwoni z prośbą. Lepiej zaproponować jedną konkretną rzecz z terminem: zakupy w czwartek, pranie, zawiadomienie znajomych, dwie godziny w sobotę. Konkret łatwo przyjąć albo odrzucić jednym słowem, a ogólnik zostawia jeszcze jedną decyzję osobie, która i tak ma ich teraz za dużo.

Najczęściej zadawane pytania

Co można napisać zamiast „wyrazy współczucia”?

Zwykłymi słowami: „Myślę o Tobie”, „Jestem z Tobą”, „Tak mi przykro z powodu Twojej Mamy”. Kondolencje i wyrazy współczucia znaczą to samo i dobrze pasują do kartki, księgi albo pisma od firmy, ale w wiadomości do przyjaciela bywają za sztywne. Wystarczy dodać, jak zmarłą osobę nazywał adresat — „Twoja Babcia”, „Twój wujek” — a wiadomość od razu przestaje brzmieć urzędowo.

Czy kondolencje mogą być serdeczne?

Mogą, a do bliskich powinny. Do przyjaciół i rodziny pisze się na „Ty”, ciepło, a wspomnienie z uśmiechem — zdjęcie z rogami, ulubione powiedzonko — nie jest nietaktem, jeśli zmarła osoba taka właśnie była. W kondolencjach oficjalnych, od firmy albo do rodziny znanej słabo, serdeczność mieści się w jednym konkretnym zdaniu o człowieku, a reszta zostaje w formie „Pani”, „Pan”, „Państwo”.

Jak się pisze najszczersze kondolencje?

Najszczersze są te, w których nie ma ani słowa więcej, niż się wie i czuje. Przy słabej znajomości ze zmarłym nie trzeba udawać bliskości: wystarczy napisać, co było widać z boku, albo przyznać, że nie było okazji go poznać. Przy bliskiej — jedno prawdziwe wspomnienie zamiast przymiotników w rodzaju „wspaniały” czy „niezastąpiona”. Szczere jest też przyznanie, że brakuje słów, jeśli zaraz po nim pada jedno zdanie od siebie.

Jak złożyć kondolencje rodzinie z powodu śmierci bliskiej osoby?

Kartkę albo wiadomość adresuje się do osoby, którą zna się najlepiej, a resztę rodziny obejmuje jednym zwrotem: „dla Ciebie i całej Rodziny”, „dla Pani i bliskich”. Gdy zmarłego znało się lepiej niż jego rodzinę, warto dopisać, skąd ta znajomość — z pracy, z brydża, z przychodni — bo rodzina nie zawsze wie, kogo ta śmierć dotknęła. Podpisuje się imieniem i nazwiskiem, a jeśli rodzina może nie kojarzyć nadawcy, z dopiskiem, kim się było dla zmarłej osoby.

Czy wypada złożyć kondolencje przez SMS?

Wypada, zwłaszcza gdy nie ma jak przyjść ani zadzwonić. Ważne, żeby były to własne słowa, a nie przesłana dalej grafika ze świeczką, i żeby nie pisać ich na grupowym czacie, gdzie gubią się wśród dziesiątek takich samych. Przy bliskiej osobie po SMS-ie warto jeszcze przyjść, zadzwonić albo wysłać kartkę: wiadomość otwiera rozmowę, ale jej nie zastępuje.

Powiązane

Stwórz piosenkę pełną emocji

Gotowa w 15 minut. Bez wychodzenia z domu, od 79 zł.

Stwórz piosenkę 🎵

Piosenkę tworzy AI z Twojej historii, według naszych zasad polskiej piosenki.